Sende Gittin Dostum (04.12.2009)

Araba çarpmıştı aslan gibi bedenine,

Hırpalanmıştın, yaralar içinde...

Mutsuz, sağlıksız, sessizdin dostum.

Oysa zorla girmiştin hayatıma,

Öylesine saldırgandın ki, kimseyi yaklaştırmıyordun yanına.

Sahibini ısırmıştın daha dört aylıkken,

Seni bizim eve getirmişlerdi.

Başlangıçta çok üzdün beni, yaklaştırmadın yanına,

Ama sonra dost olmuştuk seninle; kaç yıldır dosttuk...

Ve inan, çok özlüyorum seni.

Sana anlatmak çok zor; anlamazsın ki dünyanın düzenini.

Sevmeyi unutmuş insan dolu bu koca şehirde,

Sana gezecek yer yoktu, hep zincire bağlandın ahir ömründe.

Üstelik sokaklarda en tehlikeli düşmanın vardı: Otomobiller...

Bakma öyle gözlerime hüzün dolu, ben sana hiç kıyamam.

Ayrılık çaldı kapımızı, yaptın yine yapacağını.

Bir sen vardın bunca zaman beni kelime kelime anlayan...

Ne olur affet beni dostum, yardım edemedim sana ecel kapıya dayandığında.

Yalnız verdin son nefesini;

Elimle taşıdım cesedini, ellerimle gömdüm seni.

Nereye gittiysen bilmiyorum ama seni çok özlüyorum dostum.

Kapıdaki boşluğa alışamadım, sesini duymadan rahat uyuyamadım...

Elveda dostum, görüşemeyeceğiz artık mahşere kadar;

Özleyeceğim seni, bende ölene kadar.

İbrahim Kar 04.12.2009